گنج

شمارهٔ ۵۵

۲ بیت
در چشم رخت مهِ فلک میل کشیدبر روی زمین دیدهٔ من نیل کشید
تقریر پریشانی زلفت چه کنم؟کآن همچو شب هجر به تطویل کشید