گنج

شمارهٔ ۳۷

۲ بیت
چون باد صبا زرویت آگاهی دادگل کرد قبا پیرهن و داد به باد
نرگس چو بدید چشم خواب‌آلودتدیدم که سرش ز شرم در پیش افتاد