گنج

شمارهٔ ۳۵

۲ بیت
نرگس بنگر نشسته در سایهٔ بیدوز مهر نهاده بر فلک چشم امید
چون زهره برآورد سر از بدر منیریا شمس طلوع کرد از روز سپید