شمارهٔ ۲۵ - فی التوحید الله عزّ اسمه
ای به قدرت سنگ را لعل بدخشان ساختهماه را منجوق این پیرزه ایوان ساخته
شهسوار نقره خنگ چرخ را یعنی قمرگاه سیمین گوی و گه زرّینه چوگان ساخته
صف شکافان سپاه شوق یعنی عاشقانخویش را در کیش سودای تو قربان ساخته
زرده ی گردون نورد تیز تاز شرق رابر فراز قلّه کهسار میدان ساخته
در کمین کُن کمانداران ملک کبریاناوک از شاخ گل و از غنچه پیکان ساخته
قلعه گیران خدنگ انداز حکمت از شهابهر شبی بر دیو سرکش تیرباران ساخته
بینوایان چمن را قدرتت در ماه مهراز درست جعفری برگ زمستان ساخته
کرده ابداع تو رمانرا پر از یاقوت نابوانگه از زر حقّه ی یاقوت رمان ساخته
در ضیافت خانه ی فضل تو خوانسالار صنعماه را قرص و فلک را سبزه خوان ساخته
حکمتت هر سال بر این گرد خوان نقره کوببره را از آتش خورشید بریان ساخته
تا ز بهر گوسفند آب آورد باروی کاردلو چرخ آبگون از بهر کیوان ساخته
گلبنان و بلبلانرا کار ساز لطف توعود سوز و عود ساز بزم بستان ساخته
انس و جانرا بارها از آتش دل سوختهو اهل دل را کارها در عالم جان ساخته
خلعت خلّت کرامت کرده ابراهیم راو آتش نمرود را بروی گلستان ساخته
غیرتت یعقوب محنت دیده را جان عزیزدر فراق ماه کنعان بیت احزان ساخته
تیره شب را طره چون موی صفورا تافتهروز را رخ چون کف موسی عمران ساخته
امر بیچون تو موری ناقص بی وقع راپایه ی تخت از کف دست سلیمان ساخته
بر جبین چرخ روئین تن بفرمانت هلالهر سرمه نقشی از ابروی دستان ساخته
شام را چون چین جعد حور کرده مشک فامبام را خرّم چو صحن باغ رضوان ساخته
جان خواجو را که مرغ بوستان کبریاستشکر شکر تو طوطی خوش الحان ساخته