شمارهٔ ۲۲۷

۸ بیت

کیست که گوید ببارگاه سلاطینحال گدایان دلشسکته ی مسکین

سوخته ئی کو که خون ز دیده ببارداز سر سوزم چو شمع بر سر بالین

در گذر ای باغبان که بلبل سرمستباز نیاید بغلغل تو ز نسرین

کی برود گر هزار سال برآیداز سر فرهاد شور شکر شیرین

عاشق صادق کسی بود که نخواهدملک کسری بجای مهر نگارین

شمسه ی چین نیست در تصور راورنگجز رخ گلچهر ماهروی خور آئین

مرغ دل از زلف دلبران نبرد جانکبک نیابد امان ز چنگل شاهین

منکر خواجو مشو که اهل نظر راروی بتان قبله است و کیش مغان دین