رباعی شمارهٔ ۱۴۵
رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
زلفت به شکار دل پراکند آریلشکر به شکارگه پراکنده بود
→رباعی شمارهٔ ۱۴۴
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency