گنج

شمارهٔ ۵۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: شتناست۲ بیت
مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهیگفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است
ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگارمی‌دواند وین دویدن را فذلک کشتن است