شمارهٔ ۲۱۴ وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: وش۳ بیت ای خداوند بنده خاقانیعذر خواه است عذر او بنیوش آنچه خود میکنی ز فضل مگویو آنچه او میکند ز جرم بپوش هر دو فرموش کن که مرد کریمهم عطا هم خطا کند فرموش