گنج

شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ر۲ بیت
چون من خطر زدم به فراق از پی وحیدجان از پی وحید برآمد بدان خطر
آمد به گوش من خبر جان سپردنشجانم ز راه گوش برون شد بدان خبر