شمارهٔ ۱۶۰
چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
رادمردان غافلانِ عهد رااز شراب جود، مست خود کنند
سربلندان چون به مخدومی رسندخادمی را خاک پست خود کنند
مهتران چون خوان احسان افکنندکهتران را همنشست خود کنند
گر عمامه دیگری بندد رواستلیکن استنجا به دست خود کنند