شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود
دوات من ز برون جدول و درون دریاستنهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند
عمود صبح ندیدی سواد شام در اودوات من به دو معنی بدان نشان ماند
رواست کو ید بیضای موسوی است دواتکه خامه نیز به ثعبان درفشان ماند
زبان خامهٔ جوشن در زره بر منبه دور باش سنان فعل و تیرسان ماند
چو خسروان گذرم بر مصاف نطق و دواتاز آن به خانهٔ زراد خسروان ماند
عنان جیحون در دست طبع خاقانی استاز آن جهت به سمرقند خضرخان ماند