شمارهٔ ۱۳۷
پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد
لیک خواهد که به پوشیدن آندر تنم خلعت بیشی پوشد
کان قبا کز حبش آرند رسولبهر تشریف نجاشی پوشد
خواجه داند که مرا دل ریش استمرهمی بر سر ریشی پوشد
چه عجب آب که گنج هنر استعیب خاک از سر خویشی پوشد