شمارهٔ ۱۳۳

وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)قافیه: وشد۷ بیت

سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد

ازو اقتدار معالی فزون گشتوزو روزگار مکارم نکو شد

کهن گردد اکنون حدیث افاضلچو از عقل او حلهٔ علم نو شد

چو خورشید آوازهٔ او برآمدهمان گاه ماه مقنع فرو شد

همی گفتم امروز آخر سر اوبدین سر سزاوار سنگ از چه رو شد

خرد گفت آن سنگ نامهربان راکه بر فرق آن آسمان علو شد

مگر مشکلی اوفتاده است اگرنهچرا بر در حجرهٔ عقل او شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره سپهر مکارم صفی است که صفات خوب او باعث ناراحتی دشمنانش شده است. از او قدرت و عظمت بیشتری به دست آمده و روزگار در نظر مکارم نیکو شده است. صدای او مانند خورشید درخشان شده و آگاهی او به سطحی بالاتر رسیده است. شاعر در اینجا به کندی پیشرفت برخی افراد اشاره می‌کند و در عجب است که چرا درون عقل او سنگینی احساس می‌شود، به ویژه زمانی که او از نظر علمی به بالاترین حد رسیده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که شاید یک مشکلی وجود دارد که مانع از درک کامل او از مسائل است.