غزل شمارهٔ ۸۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: رقاست۵ بیت

دلم در بحر سودای تو غرق استنکو بشنو که این معنی نه زرق است

فراقت ریخت خونم این چه تیغ استنفاقت سوخت جانم این چه برق است

جهان بستد ز ما طوفان عشقتامانی ده که ما را بیم غرق است

تو هم هستی در این طوفان ولیکنتو را تا کعب و ما را تا به فرق است

اگرچه دیگری بر ما گزیدیندانستی کز او تا ما چه فرق است

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عمق عشق و فراق خود به معشوق می‌گوید. او به شدت تحت تأثیر عشق قرار دارد و اعتقاد دارد که این احساس عمیق و واقعی است. فراق معشوق به او آسیب زده و او در دریای عشق غرق شده است. او از طوفان عشق خود سخن می‌گوید که تمام جهانش را تحت تأثیر قرار داده و به او احساس غرق شدن می‌دهد. شاعر می‌گوید که معشوق نیز در این طوفان است، اما وضعیت و سرنوشت آن‌ها متفاوت است؛ او در حال فراق است و معشوق در کنار دیگری به سر می‌برد، بدون آن که بداند چه تأثیری بر شاعر گذاشته است.