غزل شمارهٔ ۳۷۳
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انتوباشی۷ بیت
مرا تا جان بود جانان تو باشیز جان خوشتر چه باشد آن تو باشی
دل دل هم تو بودی تا به امروزوزین پس نیز جان جان تو باشی
به هر زخمی مرا مرهم تو سازیبه هر دردی مرا درمان تو باشی
بده فرمان به هر موجب که خواهیکه تا باشم، مرا سلطان تو باشی
اگر گیرم شمار کفر و ایماننخستین حرف سر دیوان تو باشی
به دین و کفر مفریبم کز این پسمرا هم کفر و هم ایمان تو باشی
ز خاقانی مزن دم چون تو آئیچه خاقانی که خود خاقان تو باشی