غزل شمارهٔ ۳۵۱
درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
چو می در جان نشین تا غم نشانیکه چون می مجلس جان تازه کردی
می چون بوستان افروز ده زانکسفال دل چو ریحان تازه کردی
خیالت در برم باغ طرب داشترسیدی زآب حیوان تازه کردی
ز برق خندههای سر به مُهرتبه مجلس بوسه باران تازه کردی
قیامتهاست در زلف تو پنهانقیامت را به پنهان تازه کردی
به سیمین تخته و مُشکین ده آیتدبیران را دبستان تازه کردی
به جزعین پردهٔ قیری عروسانامیران را شبستان تازه کردی
شبانگه آفتاب آوردی از رخمرا عهد سلیمان تازه کردی
سلیمانم نه خاقانی که جانمبدان داودی الحان تازه کردی