غزل شمارهٔ ۱۴۹

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انافتاد۷ بیت

شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد

تو هنوز از جهان نزاده بدیکز تو آوازه در جهان افتاد

آتشی زد غم تو در جانمکه شرارش بر آسمان افتاد

تو سلامت گزین که نام دلماز ملامت به هر زبان افتاد

کار من مصلحت کجا گیردخاصه کاین فتنه در میان افتاد

خصم بر کُشتنم سبک برخاستگفت صیدی عجب گران افتاد

صورت حال خصم و خاقانیمثل مار و باغبان افتاد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلدادگی خود به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق و شور معشوق در جهان منتشر شده و دل‌های بی‌قرار تحت تأثیر آن قرار گرفته‌اند. شاعر به زیبایی اشاره می‌کند که هنوز از معشوق بدی‌ای نشأت نگرفته است. غم عشق باعث آتش‌سوزی در دل او شده و آثار آن به آسمان رسیده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که برای سلامت خود دست به انتخاب بزند تا نام او از ملامت‌ها دور بماند. در نهایت، او به disarrayی که عشق و کینه در میان مردم ایجاد کرده، اشاره می‌کند و وضعیت خصم و خاقانی را به جنگ و جدال تشبیه می‌کند.