حکمت

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انه۷ بیت

چرا این مردم دانا و زیرکسار و فرزانهزیانشان مور را باشد دو درشان هست یک خانه

اگر ابروش چین آرد ، سزد گر روی من بیندکه رخسارم پر از چین است چون رخسار پهنانه

چو پیمانه تن مردم همیشه عمر پیمایدبباید زیر ننمودن همان یک روز پیمانه

کنون جویی همی حیلت که گشتی سست و بی طاقتتو را دیدم به برنایی ، فسار آهخته و لانه

اجل چون دام کرده گیر پوشیده به خاک اندرصیاد از دور ، نک دانه برهنه کرده لوسانه

طبایع گر ستون ِ تن ستون را هم بپوسد بننگردد هرگز آن فانی ، کش از طاعت زنی فانه

نباشد میل فرزانه به فرزند و زن هرگزببرّد نسل این هر دو نبرّد نسل فرزانه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نکته‌ای فلسفی و عمیق در مورد زندگی و مرگ اشاره دارد. شاعر به انسان‌های دانا و زیرک می‌پردازد و بیان می‌کند که اگرچه آنها ظاهراً در زندگی بی‌نیاز هستند، اما با توجه به شرایط و چالش‌های زندگی، آسیب‌هایی نیز متوجه‌شان می‌شود. شاعر می‌گوید که در زندگی، همه چیز به زودی از دست می‌رود و مانند پیمانه‌ای که عمر را می‌سنجد، به پایان خواهد رسید. انسان‌ها باید از عمر خود به درستی بهره‌برداری کنند و حواسشان به فریبندگی دنیا و غفلت از مرگ باشد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در نهایت، هیچ چیز نمی‌تواند انسان را از مرگ نجات دهد و وابستگی به خانواده و نسل‌پروری نیز نمی‌تواند جلوی فنا را بگیرد. در واقع، زندگی و مرگ اجزای جدایی ناپذیر همدیگر بوده و حکمت و خرد در پذیرش این حقیقت نهفته است.