شمارهٔ ۹۴۳

قافیه: تکن۸ بیت

آنچه در حق گلستان می کند فصل خزانبیش از این با عندلیبان می کند فصل خزان

دولت عهد شباب از موسم پیری مجوینخل را از برگ عریان می کند فصل خزان

برگ برگ نخل گل برگیست از بس جوش رنگجلوهٔ شوخ بهاران می کند فصل خزان

کی بود بر تخت نوروزی نشیند نوبهارظلم در حق گلستان می کند فصل خزان

با وجود پیری از کودک مزاجی نگذردنسخهٔ گل را پریشان می کند فصل خزان

دیدهٔ بد دور کز جوش بهار زعفرانعندلیبان را خوش الحان می کند فصل خزان

آنچه مرهم کرد با گلهای داغ سینه امکافرم گر با گلستان می کند فصل خزان

می دهد جویا زر گل را به باد نیستیآنچه دارد باغ تالان می کند فصل خزان

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأثیر فصل خزان بر گلستان و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند. او به بیان این نکته می‌پردازد که خزان به گل‌ها آسیب می‌زند و زیبایی را از بین می‌برد. فصل خزان به تعبیر شاعر، ظلمی در حق گلستان است و به نخل‌ها و برگ‌های آنها آسیب می‌زند. شاعر به یادآوری دوران جوانی و شکوفایی بهار می‌پردازد و از پیری و ویرانی که خزان به همراه دارد، گله می‌کند. او در نهایت به قدرت تخریب خزان اشاره می‌کند که حتی دل‌نوازی گل‌ها را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. به‌طور کلی، این شعر نمادین به دگرگونی‌های زندگی و گذر زمان اشاره دارد.