شمارهٔ ۶۶۲
صید خلق اهل ریا در گوشه گیری دیده انددامن خود را از آن چون دام ماهی چیده اند
مولوی پر تکیه بر علمت مکن پرگاروارآهنین پایان در این ره بیشتر لغزیده اند
قدر خود بنگر به میزان تمیز اهل طبعمردم موزون سراسر مردم سنجیده اند
گوشه گیران فارغند از حلقهٔ اهل ریاخویش را مانند محراب از میان دزدیده اند
غم به دل باشند اسباب تعلق برده راهمچو گل تا بوده اند آزادگان خندیده اند
پیش اهل دید جویا خودستایان را بس استلاف فهمیدن دلیل آنکه نافهمیده اند