گنج

شمارهٔ ۶۱۵

قافیه: هشود۲ بیت
از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آردکه سیر اومرا از خندهٔ گل یاد می آرد
به حسرت لخت دل از جیب آهم بر زمین آیدچو آن برگ گلی کز بوستانش باد می آرد