شمارهٔ ۶۰۶ قافیه: د۲ بیت خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کندمی کند دانسته یادم تا فراموشم کند حسن سرشار ترا نازم شکوهش کم مبادبا وجود صد زبان چون غنچه خاموشم کند