گنج

شمارهٔ ۳۷۹

ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفتجلوهٔ روی تو چون آیینه در خور دید و رفت
در ره همت به پای شوق مانند حبابچشم را از هر دو عالم می توان پوشید و رفت