شمارهٔ ۱۱۳

قافیه: لمارا۲ بیت

قضا چون باعث ایجاد شد آب و گل ما راز خون چشم حسرت کرد تخمیر دل ما را

ز خود وارستگان وادی شوقیم تا نبودچو بلبل تهمت مشت خسی هم منزل ما را