شمارهٔ ۱۱۳ قافیه: لمارا۲ بیت قضا چون باعث ایجاد شد آب و گل ما راز خون چشم حسرت کرد تخمیر دل ما را ز خود وارستگان وادی شوقیم تا نبودچو بلبل تهمت مشت خسی هم منزل ما را