گنج

شمارهٔ ۱۰۹

ز دست درد مجنون‌مشربان را در بیابان‌هابه دامن می‌رسد مانند گل چاک گریبان‌ها
مبادا خار خواهش دامن دل را به چنگ آرددر این گلشن به رنگ غنچه جمع آرید دامان‌ها
چرا شیرین نباشد گفتگوی شکرین لعلیکه می‌ریزند در بزمش به ساغر شیرهٔ جان‌ها