گنج

شمارهٔ ۱۰۰۸

قافیه: ارنگاه۲ بیت
آنکه شور صد قیامت بود با خلخال اوهمچو نقش پا دلم افتاده از دنبال او
از سر خود هر که در راه طلب برداشت دستچون دو نقش پا دو عالم ماند در دنبال او