رباعیات
شمارهٔ ۱رندان به فضایل مسپاسید مراشمارهٔ ۲خیز ای حبشی‌موی و فرنگی‌آدابشمارهٔ ۳این مقبره کش آیت ظل اللهی استشمارهٔ ۴جیحون که بهره میکده میخواری اوستشمارهٔ ۵بر خاوری از تیر و زحل چاکری اَستشمارهٔ ۶بی ذکر علی صومعه و دیری نیستشمارهٔ ۷مفتی ز میِ مفت در انکار نبودشمارهٔ ۸امروز ملک‌زادهٔ ضَرغام‌نَبَرْدشمارهٔ ۹لیمو ز لبت چو شکّرِ ناب شودشمارهٔ ۱۰حاجی که ز ساز عیش سوزی نخردشمارهٔ ۱۱سیل ار سوی شه شد دلت از جا نرودشمارهٔ ۱۲شهزاده نادر آن وحید همه شهرشمارهٔ ۱۳خیاط پسر کز مژهٔ کین‌ورزششمارهٔ ۱۴دِهْ سرخ‌مِیی کَز تُتُقِ اَنوارششمارهٔ ۱۵آن شوخ که زد شرر به جان‌ها خشمششمارهٔ ۱۶شهزاده محمد ای شه شیر مصافشمارهٔ ۱۷آن مرد شریف نام مردود کثیفشمارهٔ ۱۸ای فرق تو را تاج تفاخر به فرقشمارهٔ ۱۹آن چای که چون خور دهد از جام شعاعشمارهٔ ۲۰زاهد چه پی کوثر و زمزم گردمشمارهٔ ۲۱تا کی دم پستی و بلندی بزنیمشمارهٔ ۲۲عمری به جهان چو پایکوبی کردمشمارهٔ ۲۳دلّاک پسر نگار مه پیکر منشمارهٔ ۲۴عطّار پسر شکر ز مرجانم دهشمارهٔ ۲۵گویند به معراج که امری‌ست جلیشمارهٔ ۲۶گر رسته شوی جنت و کوثر خواهی