گنج

شمارهٔ ۱۷

می خورد طعمه های رنگارنگخواجه از کسب اشتهای دروغ
می دمد بادهای ناخوشبویمعده بر سبلت وی از آروغ
نگشاید فقیر روزه خویشجز به نان جوین و تره و دوغ
می شود هرچه می خورد نوریکه رسد زان به آفتاب فروغ