گنج

شمارهٔ ۴۰۵

ای ز لعل لب تو خون دل منهیچ دل خون مباد چون دل من
آتشم در درون فکندی و هستاخگری زآتش درون دل من
سوخت از سوز دل تنم ای کاشرود از تن چو جان برون دل من
خط سبزت فسون سحر دمیدرفت در خط ازان فسون دل من
همچو صیدی اسیر قید شده ستدر سر زلف تو زبون دل من
جنبش طره تو دیده ز بادگشته بی صبر و بی سکون دل من
جامی آمد جنون عشق فنونهست در عشق ذوفنون دل من