شمارهٔ ۳۷
جامی به مقتضای زمان چون برآمدندصدیقیان دهر به رنگ سلولیان
مگشا زبان به فضل که رمحیست زهرناکدر طعن اهل فضل زبان فضولیان
بستند اهل دین پی آزار اهل دلپیرایه تناسخیان و حلولیان
خوش آن که سلک صحبت اینان گسست و شددمساز خرس و بوزنه و سگ چو لولیان