گنج

شمارهٔ ۱۴

مطرب خوش لهجه را حسن ادا باید نخستتا دمش از رشته جان عقده غم بگسلد
نی چنان کز کثرت تحریر و تکرار نغمدر میان هر دو لفظش از غزل دم بگسلد
هر چه بربندد به هم ناظم به صد خون جگراو ز ناهنجاری الحانش از هم بگسلد