شمارهٔ ۶۶۳

دهی شراب که بر نغمه رباب خورمچو من خراب ربابم چرا شراب خورم

دهم به تشنه لبان کاسه شراب و دهانکنم ز گوش و می از کاسه رباب خورم

سفال دردی مستان عشق ازان می بهکه از خم فلک و جام آفتاب خورم

مرا چه حاجت بزم کسان چنین که مدامز خون دیده شراب و ز دل کباب خورم

ز وعده تو چه حاصل که تشنگی نبردبه جای آب فریبی که از سراب خورم

مگو که می برهاند تو را ز تلخی هجرکه بی لب تو نه می بلکه زهر ناب خورم

ز بس که تشنه لبم بی لب تو چون جامیشراب را چو به دستم فتد چو آب خورم