شمارهٔ ۳۲۳
به سینه گر نه غمت دمبدم فرود آیددلم به غمکده سینه کم فرود آید
گریخت صبر دو اسپه ز هجر تو مشکلکه نارسیده به ملک عدم فرود آید
چو کعبه گر همه کس را بود به کوی تو راههزار قافله بر روی هم فرود آید
ملک ز ناله من بس که بر فلک گریدچو ابر ترسم ازین بام نم فرود آید
چه سود راحتم از دست دیگران آن بهکه بر سرم ز تو تیغ ستم فرود آید
ز ابر عشق تو باران و قطره بر دل منخدنگ محنت و باران غم فرود آید
حدیث خط و لبت گر رقم زند جامیزلال خضر ز نوک قلم فرود آید