بخش ۵۷ - مناجات در کف تضرع گشادن و قدم رجا در میدان توکل نهادن
ای غمت دولت جاوید همهقرب تو غایت امید همه
به غمت خاطر نومیدان خوشوز رخت جنت جاویدان خوش
مبتلای من و ماییم هنوزمانده در خوف و رجاییم هنوز
چون به مایی خود اندر بندیمبه تو بی فضل تو چون پیوندیم
بین گرفتاری و رسوایی مابرهان ما را از مایی ما
بو که سویت ره و رویی یابیموز گلستان تو بویی یابیم
جامی از جان و جهان بگسسته ستتار امید به لطفت بسته ست
دار پیوندش ازان تار قویکن بدل کهنگیش را به نوی
چون شود عقد امیدش محکمعقده شک ز دلش گردد کم
ساز از سر یقین آگاهشده به میدان توکل راهش