بخش ۴۲ - مناجات در طلب مقام فقر بعد از تحقق به مقام زهد
ای در رحمت تو بر همه بازغرقه نعمت تو شیب و فراز
عشقبازان به تمنای تو بندزهدورزان به خیالت خرسند
گر نه با بت ز تو باشد نامیکس سوی بتکده ننهد گامی
گرنه بویی ز تو آید به دماغکس نبوید گل خوشبوی به باغ
داغ تو باغ دل جامی بسباشد از باغ تو بوییش هوس
بویی از باغ خودش روزی کنلذت از داغ خودش روزی کن
منه از دام هواها بندشبگسل از هر هوسی پیوندش
بر دلش نقش غم خویش نگارخاطرش بسته به هر نقش مدار
بخیه فقرزنش بر ژندهسازش از ذوق فنا دل زده
تا چو سر بر زند از ژنده فقرمرده خود بود و زنده فقر