بخش ۳۹ - مناجات در اشارت به آنکه حقیقت ورع اعراض است از ماسوی الله و طلب تحقیق به مقام زهد
ای به خود خوانده ورع وزران رارغم بر حرص و طمع لرزان را
دید غیر تو حرام است حرامورع از ترک حرام است تمام
نیست اهل ورع آن مانده ز راهکش به غیر تو کند دیده نگاه
هر که از غیر تو شد بیگانهورع اینست و دگر افسانه
هر درختی که نه بارش ورع استرسته از دانه حرص و طمع است
میوه ور کن ز ورع جامی راببر از میوه وی خامی را
غره دولت او سلخ مکنطعم آن میوه بر او تلخ مکن
بر وی آن میوه چنان شیرین دارکه شود در دو جهان شیرین کار
از دلش رغبت دنیا کم کنزان اساس ورعش محکم کن
سازش از مال جهان مایل زهدتاکشد رخت به سر منزل زهد