بخش ۳۰ - مناجات در اشارت به سعادت ذوق و وجدان و علم و عرفان ارباب تصوف و طلب کمال قوت ارادت که مقدمه آن سعادت است
ای صفاتت حجب وحدت ذاتجلوه گر ذات تو ز اسما و صفات
آشکارا به جهان غیر تو کیستزیر این پرده نهان غیر تو کیست
باطن عالم و ظاهر همه توغایب از دیده و حاضر همه تو
فضل تو شامل هر ناکس و کسهمه را روی به سوی تو و بس
جامی از جمله کسان ناکستروز همه بازپسان واپستر
می نهد در ره تو روی نیازبی نیازش ز همه کار بساز
سر ز هر راه بگردان او راسر بنه در ره مردان او را
از همه وسوسه ها پاکش کندر ره اهل طلب خاکش کن
لنگی از پای ارادت ببرشده به اقلیم سعادت گذرش
بخشش از حسن ارادت کیشیبر همه اهل ارادت بیشی