بخش ۲۱ - مناجات در ثنا بر هستی آفریدگار گفتن و طلب داشتن توفیق بر گوهر توحید سفتن
ای جهان از صفت ذات تو پرعالم از حجت اثبات تو پر
هیچ جا نیست که غوغای تو نیستپرتو روی دلارای تو نیست
تو چنین ظاهر و ما کور بصرتو چنین حاضر و ما دور نگر
نور تو گر نبود ما چه کنیمچشم بینا دل دانا چه کنیم
نیست از غایت کوته نظریخبر ما ز تو جز بی خبری
گرچه جامی بود از بیخبرانچه شود گر به طفیل دگران
بخشی از هستی خویشش خبریبندی از طاعت خویشش کمری
در دلش تخم هدایت کاریبر گلش ابر عنایت باری
مهرش از مهره گل بگشاییزنگش از چهره دل بزدایی
پا به کاشانه قربت نهیشمی ز میخانه وحدت دهیش