بخش ۱۸ - مناجات در شکرگزاری نعمت کلام موزون و طبگاری توفیق برآوردن دلایل هستی خداوند بیچون جل ذکره و عم بره
ای سخن را چو گهر سنجیدهخلعت نظم در او پوشیده
کرده تمییز صحیحش ز سقیمبه ترازو زنی طبع سلیم
می کند وزن سخن نظم پرستنه ترازوش پدیدار نه دست
طبع را دست و ترازو تو دهیبر سخن قوت بازو تو دهی
اثر صنع بدیدن سهل استزان به صانع نرسیدن جهل است
جامی غرق خجالت ماندهبر جبین آب خجالت رانده
نز گلش سبزه احسان خیزدنز دلش نکته عرفان خیزد
گرچه روزی خور هر روزه توستدست امید به دریوزه توست
فیضی از ابر یقین بر وی ریزتا درین مدرسه وسوسه خیز
هر چه دریوزه ز جود تو کندصرف برهان وجود تو کند