بخش ۱۲ - مناجات در اشارت بیقراری شجره دل در مهب ریاح خواطر مختلفه و طلب توفیق تحقیق سخن که ثمره آن شجره است
ای ز اندوه تو پر خون دل مادمبدم از تو دگرگون دل ما
دل ما در رهت افتاده پریستکه بر او باد هوا را گذریست
هر دم از جنبش هر باد درشتپشت آن روی شده رو شده پشت
دایما گر تو قرارش ندهیبهر خود میل به کارش ندهی
بر در خود ندهی تسکینشحرف تمکین نکنی تلقینش
بنده جامی که به داغ تو خوش استبه فروغی ز چراغ تو خوش است
یاد خود راحت جانش گرداننام خود ورد زبانش گردان
به کرم های خودش بینا کنبه ثناهای خودش گویا کن
بر وی ابواب معانی بگشایره به اسرار نهانی بنمای
پشتیش باش به توفیق سخنو آورش روی به تحقیق سخن