بخش ۱۱۹ - حکایت مناجات موسی علیه السلام که دیده یقین وی بگشایند و عدل در صورت ظلم را به وی نمایند

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)۲۶ بیت

گفت روزی به مناجات کلیمکای جهاندار خداوند حکیم

بر دلم روزن حکمت بگشایعدل در صورت ظلمم بنمای

گفت تا نور یقینت نبودطاقت دین اینت نبود

گفت یارب بده آن نور مراوافکن از ضعف یقین دور مرا

گفت نزدیک فلان چشمه نشینمی نگر قدرت ما را ز کمین

موسی آنجا شد و پنهان بنشستمنتظر پای به دامان بنشست

دید کز راه سواری برسیدچون خضر رخت به سرچشمه کشید

جامه کند از تن و زد غوطه در آبتن فرو شست و بر آمد به شتاب

جامه پوشید و ز زین خانه گرفتره سوی منظر و کاشانه گرفت

بر زمین ماند ازو کیسه زراز دل سفله ز دنیا پرتر

پس ازو کودکی آمد از راهجانب کیسه اش افتاد نگاه

از چپ و راست کسی را چو ندیدکیسه بربود و سوی خانه دوید

بعد ازان دید که نابیناییراه چشمه به عصا پیمایی

آمد و ساخت وضویی به نیازبست بر یک طرف احرام نماز

ناگه آن کیسه فرامش کردهخیرباد خرد و هش کرده

آمد و کیسه به جا باز نیافتبهر پرسش به سوی کور شتافت

کور با وی سخنی گفت درشتزد بر او قهرکنان تیغی و کشت

موسی آن صورت هایل چو بدیدگفت کای تختگهت عرش مجید

آن یکی کیسه پر زر بردهوین دگر ضربت خنجر خورده

کیسه آن برده بر این زخم چراستپیش شرع و خرد این حکم خطاست

آمدش وحی که ای نکته شناسکار ما راست نیاید به قیاس

داشت آن کودک نورس پدریمزد را بهر کسان کارگری

در عمارتگری مرد سوارکرد یکچند به مزدوری کار

مزد نگرفته بیفتاد و بمردمزد وی بود در آن کیسه که برد

کور مقتول ازین کوری پیشریخت خون پدر قاتل خویش

کشتش امروز پسر بهر قصاصوز پدر روز جزا داد خلاص

خلاصه

هوش مصنوعی: در این متن، داستانی از مناجات حضرت کلیم (موسی) با خداوند حکیم روایت شده است. او از خدا درخواست می‌کند که بر دلش نور یقین بنشاند و از ضعف یقینش دور کند. خداوند به او می‌گوید که باید در کنار چشمه‌ای بنشیند تا قدرت او را ببیند. موسی به آنجا می‌رود و در حال انتظار می‌نشیند. او می‌بیند که شخصی سواره به سمت چشمه می‌آید و لباسش را درآورده و به آب می‌رود. پس از او، کودکی به کیسه زر او دست می‌یابد و آن را به خانه می‌برد. بعد از آن، نابینایی به چشمه می‌رسد و وضو می‌سازد و در حال نماز می‌افتد. او متوجه نمی‌شود که کیسه زر را گم کرده است و از روی غفلت، به سوی کودک حمله می‌کند و او را می‌کشد. موسی که این صحنه را می‌بیند، به اشتباهی در مورد عدالت و نحوه‌ی مجازات فکر می‌کند، چرا که کودک کیسه زر را برداشت و نابینا او را کشته است. در پاسخ به او وحی می‌رسد که کارها مطابق قیاس انسانی نیست و سرنوشت‌ها از قبل تعیین شده‌اند. این داستان به بررسی موضوعاتی همچون عدالت، سرنوشت و غفلت انسان می‌پردازد.