بخش ۸ - نعت اول منبی از تقدم حقیقت وی بر همه حقایق امکانی به حسب مرتبه و وجود روحانی صلی الله علیه و سلم
اختر برج شرف کایناتگوهر درج صدف کاینات
جنبش اول ز محیط قدمسلسله جنبان وجود از عدم
کلک عنایت چو رقم ساز کرداز همه پیش این رقم آغاز کرد
مطلع دیباچه این ابجد استپیشترین حرف که در احمد است
نقطه وحدت چو قد افراختهاز پی احمد الفی ساخته
کرده چو قطر آن الف مستقیمدایره غیب هویت دو نیم
نیمی از آن قوس جهان قدمقوس دگر ممکن رو در عدم
بر هدف انداخته از دست پاکزین دو کمان تیر زهی شست پاک
صدرنشین اوست درین پیشگاهکنت نبیا بود آن را گواه
بود ز رخ شمع نبوت فروزآب ندیده گل آدم هنوز
رفعت ازو منبر افلاک رارونق ازو خطبه لولاک را
جز پی آن شاه رسالت مآبچرخ نزد خیمه زرین طناب
جز پی آن شمع هدایت پناهماه نشد قبه این بارگاه
تا نه فروغ از رخش اندوختندمشعله مهر نیفروختند
تا نه نظر بر قدش انداختندقایمه عرش نیفراختند
خنده او جان به جهان در دمیدمنصب احیا به مسیحا رسید
برق وی از وادی موسی بجستلمعه نور آمد از آنش به دست
قامت طوبی ز قدش سایه ایستسدره ز کاخ شرفش پایه ایست
رشحه جام کرمش سلسبیلمرغ هوای حرمش جبرئیل
نور مبین ناصیه پاک اوحبل متین حلقه فتراک او
تا زندش در خم فتراک دستعرش برین بر سر کرسی نشست
او چه خور و صبح ویست آفتابصبح ز خورشید بود نور یاب
گر نه فروغی ز رخش تافتیصبح وی این نور کجا یافتی
هست درین دایره رسمی درستتابش مهر از پس و صبح از نخست
نورفشان اوست چه پیش و چه پسمنبع انوار همین اوست بس
جامی از آلایش خود دور باشذره صفت غرقه این نور باش