بخش ۹ - اشارت به سمع و بصر

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)۵ بیت

هر یک از وصف سمع و وصف بصرهست جز علم معیتی دیگر

نیست از گوش سر شنیدن اونیست موقوف دیده دیدن او

بشنود خدا دور یا نزدیکبیند ار روشن است ور تاریک

حال هر ممکنی به کتم عدمبیند و داند او نه بیش و نه کم

وز سؤال و طلب هر آنچه رودبر زبانش یگان یگان شنود

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان تفاوت‌های وصف سمع و وصف بصر در رابطه با خداوند می‌پردازد. او بیان می‌کند که سمع و بصر خداوند نه تنها علم خاصی هستند، بلکه فراتر از فهم و ادراک انسانی می‌باشند. گوش خداوند به شنیدن صداها و چشم او به دیدن اشیاء نیازی ندارد و او قادر است هر چیزی را از دور و نزدیک ببیند و بشنود. همچنین، خداوند علم به حال هر موجودی را دارد و هیچ چیز از او پنهان نیست. در نهایت، همه آنچه بر زبان انسان می‌آید نیز برای خداوند قابل شنیدن است.