بخش ۷ - اشارت به ارادت
وز پی آن بود ارادت و خواستخواستی لایزال بی کم و کاست
فعل هایی که از همه اشیانو به نو در جهان شود پیدا
گر ارادی بود چو فعل بشرور طبیعی بود چو سیل و حجر
منبعث جمله از مشیت اوستمبتنی بر کمال حکومت اوست
نخلد بی ارادتش خارینگسلد بی مشیتش تاری
فی المثل گر جهانیان خواهندکه سر مویی از جهان کاهند
گر نباشد چنان ارادت اونتوان کاستن سر یک مو
ور همه در مقام آن آیندکه بر آن ذره ای بیفزایند
ندهد بی ارادت او سودنتوانند ذره ای افزود