بخش ۲۷ - اشارت به صراط
چون ز میزان و وزن آن برهندبر جهنم پلی عجب بنهند
پلی آنسان که از قدم تا فرقعابر آن بود در آتش غرق
تیز چون تیغ بلکه افزون همعرض آن موی بلکه از مو کم
هر که باشد ز مؤمن و کافربر سر پل کنندگشان حاضر
هر که کافر بود چو بنهد پایقعر دوزخ شود مر او را جای
مؤمنان را ز حق رسد تأییدلیک بر قدر قوت توحید
هر که را بر طریقت نبویخود نبوده ست غیر راست روی
دوزخ از نور او کند پرهیزبگذرد همچو برق خاطف تیز
یا چو مرغ پران و باد وزانیا چو چیز دیگر فروتر از آن
وان که ضعفی بود در ایمانشنبود زان گذشتش آسانش
بلکه در رنج آن گذرگه تنگباشد او را به قدر ضعف درنگ
لیک یابد خلاصی آخر کارگرچه بیند مشقت بسیار