بخش ۲۲ - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست
هر که شد ز اهل قبله بر تو پدیدکه به آورده نبی گروید
گرچه صد بدعت و خطا و خللبینی او را ز روی علم و عمل
مکن او را به سرزنش تکفیرمشمارش ز اهل نار و سعیر
ور ببینی کسی ز اهل صلاحکه رود راه دین صباح و رواح
از مناهی شود بکل یک سویبا اوامر نهد بکلی روی
کند از فرض ها و نافله هاسوی عقبی روانه قافله ها
به یقین اهل جنتش مشمارایمن از روز آخرش مگذار
مگر آن کس که از رسول خداشد مبشر به جنت المأوی
گرچه ده کس بود به آن مشهوراندر آن ده مدارشان محصور
زانکه جمعی ز آل پاک سرشتهم بشارت رسیدشان به بهشت