بخش ۷۰ - تمثیل
به رهی تیز می گذشت کسیدامنش را گرفت بوالهوسی
که روان باش نام خویش بگویلقب باب و مام خویش بگوی
گفت روزی که زادم از مادرنام من قلتبان نهاد پدر
نام خود گفتمت تو هم به قیاسنام آن هر دو را ازین بشناس
بسته خاطر به کار خویشتنمبیش ازین نیست فرصت سخنم