بخش ۵۹ - در بیان آنکه اکثر خلق عالم روی پرستش در موهوم و مخیل خود دارند
خلق عالم همه درین کارندرو به وهم و خیال خود دارند
همه اندر خداپرستی فاشلیکن آزر صفت خدای تراش
هر کسی بر امید بهبودیبسته با خود خیال معبودی
روی تعظیم خود در او کردهمهر او در درونه پرورده
به عبادت اگر چه مشغول استعابد آن اله مجعول است
روز حشر که بر عموم بشرحق تجلی کند به جمله صور
آن تجلی ز حضرت احدشنبود جز به وفق معتقدش
جز در آن صورت ار شود ظاهرگردد آن را ز جاهلی منکر
چون تجلی که در معاد بودهمه بر طبق اعتقاد بود
مکن او را به اعتقادی خاصشو ز قید هر اعتقاد خلاص
نیست حصری خدای را و حدیکه مقید شود به معتقدی
تخته خامه عقاید باشدر همه صورتش مشاهد باش
شو هیولای جمله معتقداتبو که یابی ز قید و حصر نجات