بخش ۳۱ - در ترغیب مطالب بر مراقبه که عبارت است از نسیان رؤیة المخلوق بدوام النظر الی الخالق بنسیان رؤیة المخلوق یعنی رونده راه می باید که دائما ناظر جناب احدیت باشد و رقم نسیان و نیستی و فنا بر ناصیه جمیع مخلوقات کشد
سر مقصود را مراقبه کننقد اوقات را محاسبه کن
باش در هر نفس ز اهل شعورکه به غفلت گذشت یا به حضور
هر چه جز حق ز لوح دل بتراشبگذر از خلق و جمله حق را باش
رخت همت به خطه جان کشبر رخ غیر خط نسیان کش
در همه شغل باش واقف دلتا نگردد ز شغل خود غافل
دل تو بیضه است ناسوتیحامل شاهباز لاهوتی
گر ازو تربیت نگیری بازآید آن شاهباز در پرواز
ور تو در تربیت کنی تقصیرگردد از این و آن فساد پذیر
تربیت چیست آنکه بیگه و گاهداریش از نظر به غیر نگاه
بگسلی خویش از هوا و هوسروی او در خدای داری و بس