پرش به محتوا

گنج

→بخش ۱۷۶ - قصه آن خرس که آبش می برد شخصی تصور کرد که خیکی است پر بار، رفت تا آن را بگیرد، خرس در وی آویخت، آن شخص به وی درماند، دیگری از کناره فریاد کرد که خیک را بگذار و بیرون آی. گفت من او را گذاشته ام او مرا نمی گذارد

بخش ۱۷۷ - رجوع به آنچه پیش از این اشارتی به آن رفته بود

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)۷ بیت

پیش ازین ذکر قاصد و نامهزد به لوح بیان رقم خامه

نامه ای بود بس عظیم الشانقرة العین خواجه مرسل آن

حاصل نامه آنکه می بایدچند بیتی روان به نظم آید

در بیان عقاید اسلامکافی اندر بیان آن و تمام

آن عقاید که ضبطش آسان استواندر آن خاص و عام یکسان است

هر که هست اهل سنت و دیندارباشد او را ز حفظ آن ناچار

اینک آن را همی کنم املامستعینا بربنا الأعلی

تنظیمات خواندن

نمونه

الا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأساً و ناوِلْها

اندازهٔ متن

فاصلهٔ سطرها

خط فارسی به فضای عمودی بیشتری نیاز دارد؛ کمتر از ۱٫۸ توصیه نمی‌شود.

عرض ستون

ضخامت قلم

کنتراست قلم

محور CNTR قلم ابر — از کم‌کنتراست تا پرکنتراست.

شمارهٔ بیت

پوسته